AVR Dames kampioen in 2de landelijke

Met de idee van in eerste 5  te eindigen arriveerden we in Aalst.  Tentje gezet, graantje gepikt,  met één oog het weer in de gaten houdend en met het andere de tegenstander taxeren, zijn ze compleet, zijn ze er allemaal ?   ja dus  “althans op  ’t eerste zicht”.   De  dametjes  voor 100m horden,   de openingsrace,  verschenen op ’t toneel voor de opwarming.  Voor  AVR  kreeg Jutta de eer de debatten te openen. Na een maanden lange inactiviteit diende zij, de toch  moeilijke hindernissen   te klaren,  ietwat onzeker ( voor de chrono) in de blokken stappend  vatte ze de uitdaging aan.  Met een vierde plaats over de twee reeksen,  haalde  Cockske de eerste acht punten voor ons binnen.  Ondertussen  had Lieselot haar aanloop In het hoogspringen uitgezet, en Luka kon beginnen met  de speer zo ver mogelijk weg te werpen.  Was dat niet  het moment dat het begon te regenen,  moeilijke situatie voor een  atlete die het moet hebben van een vaste afzet of blokkeren , dat laatste voor de speerwerpsters  een kritiek moment. Lieselot had wel een probleem met die gladheid met daarbovenop een flinke wisselvallige tegenwind. Luka  daarentegen kende bij haar laatste worp,  een   opgedroogde aanloop, wat resulteerde  voor de tegenstand in een opdoffer van formaat.  Ons dametje wierp haar speer dik over de achtendertig meter, werd doorvroor ook beloond met het maximum aan punten, zijnde dertien.  Ook terzelfder tijd van Luka en Lieselot was aan de andere kant van het terrein, de in Leuven studerende Loes aan het kogelstoten begonnen. Ze had  haar boeken eventjes aan de kant gelegd, om het avr team bij te staan. Clubliefde heet dat, en met diezelfde liefde stootte ze de kogel ruim over de tien meter weg,  goed voor een tweede plaats en elf punten.

Tijdens het kogelen diende  het tweede loopnummer van de dag gelopen te worden, de 400m, een moeilijk ding, maar Manon lust die gewoon rauw.  Juffrouw De Marez, zeer goed op dreef de laatste tijd,   stond achter  haar startblok,   met een blik in de ogen van   “dit is mijn beestje”.   Van bij de start  liet ze er geen twijfel over bestaan, eerst iedereen binnen schot houdend om in de laatste honderd meter, de op tanden bijtende tegenstanders, haar rugnummer laten bewonderen. Nog maar eens de volle buit binnen.  Wij hebben er eentje voor de sprint en eentje voor de afstand, ik heb het hier over ploegkapiteins, wat minder jong dan de rest van het team, maar dat is hen niet aan te zien, nu bedoel ik  de prestaties.  De eerste kapitein die spikes mocht aan binden was spurtbommeke  Virginie.  Honderd meter is het rechte stuk naar de aankomst,  sta daar maar eens met een zestal jonge torpedo’s. wel  ideaal om uw seizoen beste een  ietsje op te drijven, Catrytje deed dat dan maar. Het was maar een deel van haar opdracht,  er wacht immers nog een tweehonderd meter spurtje.  Nu eerst wat afstand loopjes,  te beginnen met wat in de atletiekwereld bekend staat als het koninginnennummer.  Onze Queen voor deze wedstrijd, de nog redelijk jonge  Lien, maar toch de oudste van de familie Goossens, liep een pracht van een race,  die resulteerde in een pr en een tweede plaats bij de aankomst.  Ook elf puntjes, de rekening voor de tegenstand begint leuk op te lopen.  Jeugd trainster Emily die een aardig beetje kan discussiëren, kreeg de opdracht  haar schijf liefst zo ver mogelijk van de werpcirkel te laten landen.  Dat lukte goed, Dewulf, dit is haar familienaam, prijkt op de derde plaats in de uitslag,  prijs… tien puntjes erbovenop.  Floor Decuypere was ondertussen ook al bezig met de voorbereiding van haar wedstrijd, verspringen, aanloop uitzetten en testen terwijl  schuin over aan de andere kant van de piste een startschot weerklonk.  De vijftienhonderd meter,  met afstandskapitein juf Veerle aan de start, die nam meteen het heft in handen, ging er als een hazewind vandoor,  geen tegenstandster die kon volgen,   Dejaeghere op jacht naar de top score…  een top atlete onverslijtbaar.  Kapitein sprint Virginie diende nog twee derden van haar totale afstand af te haspelen, zijnde  tweehonderd meter, ook hier liep ze een beste jaartijd op een zuchtje van haar record. Dat beloofd voor de beker van Vlaanderen masters in Lanaken.

Nog één afstand en een  aflossingsrace voor het eind van de match,  aan de leiding gans de namiddag….. kunnen we dit houden ?       kom op meiskes we hebben nog Barbara  en een  goed           4 x 100 team achter de hand . Onze Beernemse clubgenote Barbara  ( Beernem nog van gehoord)  die reeds een lage tijd uit competitie is, wegens moederschap,  neemt de grootste afstand “3000m” voor haar rekening,  zij liep voortdurend op de tweede stek en behield deze positie tot op de eindstreep.  Zeer knap Barbara.   De laatste wedstrijd,  een aflossing,  voorwaar een gevaarlijk nummer. De stok die de startloopster van de jury meekrijgt, dient immers op reglementaire wijze over de aankomstlijn gebracht te worden,  dit liefst nog met een bekwame  spoed.  Het was voor ons, gezien onze voorsprong  op punten, zaak om de wedstrijd aan te vatten zonder risico,  de  aankomstlijn bereiken,  de plaats was iets minder van belang,  maar toch liefst in de eerste helft.  Virginie ….Manon…. Loes en als laatste Jutta klaarden de klus,  4de plaats bij aankomst  nog eens negen punten, dat bracht het eind totaal op 119 punten.   Kampioen met 11,5 punten voorsprong,   proficiat dames.

Lieselot, Floor, Luka, Jutta, Loes, Manon, Virginie, Lien, Emily, Veerle en Barbara   bedankt.

Lucien.

Advertenties
Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

%d bloggers liken dit: